Captain Fantastic

اسم این فیلم خیلی به گوشم نخورده بود اما خب خداروشکر با پیشنهاد یکی از دوستانم پیداش کردم و دیدمش. داستان خانواده ای رو به تصویر می کشه که تصمیم می گیرن از هیاهوی زندگی مدرن فاصله بگیرن تا در دل طبیعت زندگی کنن .نکته ی جالبی که توجه منو جلب کردشخصیت پدر داستان بود. واقعا تشخیص اینکه آیا این پدر، پدر خوبی بود یا نه در طول داستان واقعا سخت میشد. اینجوری بود که یه لحظه من فکر می کردم این پدر چه روش های خوبی برای تربیت بچه هاش انتخاب کرده اما از اون طرف یه صدایی تو وجودم می گفت این روش ها توی دنیا مدرن و متمدن امروز شاید واقعا کاربردی و لازم نباشن و اصلا احتیاجی نیست که ما بچه هامونو به این شکل ایزوله کنیم! بچه ها صرفا داشتن برای دوام آوردن توی شرایط سخت آماده می شدن که البته قابل درک هست چون یکی از رسالت های پدر و مادر ها این است که که بدونن فرزندانشون بدون اون ها زنده می مونن اما آموزش روش های مدیریت بحران و بقاء در صورتی ارزشمند است که اون ها رو با متد های امروزی و تکنولوژی تلفیق کنیم. چون در نهایت انسان ها هر چند هم تمایل به تنهایی داشته باشن ذاتا نیازمند زندگی اجتماعی هستند.متأسفانه به وضوح دیده می شد که بچه های این خانواده دچار اختلال اضطراب اجتماعی هستن با اینکه از نظر هوشی، ظاهری و فیزیکی در جایگاه بالایی بودن اما توانایی ارتباط گرفتن با افراد جدید رو نداشتن.(منظور پسر ارشد خانواده است) در کل این فیلم واقعا ارزش دیدن داره و من ازاینکه برای این فیلم زمان گذاشتم اصلا پشیمون نیستم. دوستان نظر من حاوی اسپویل نیست شما با پنج دقیقه تماشای فیلم بخش اعظم این نقد رو متوجه میشید.